Η Ελένη (Μέρος τρίτο και τελευταίο)

Τα προηγούμενα δύο μέρη είναι εδώ και εδώ. Το ειδύλλιο του Παράβα με την Ελένη εξελίχθηκε πάρα πολύ γρήγορα. Τη μια μέρα την είχε δει να περπατάει στην αυλή του Γυμνασίου και την άλλη "φασώνονταν" στις κερκίδες του γηπέδου. Δεν έκαναν καν τον κόπο να πάνε στην πίσω πλευρά της αυλής εφόσον εξασφάλιζαν με το … Συνεχίστε να διαβάζετε το Η Ελένη (Μέρος τρίτο και τελευταίο).

Η Ελένη (Μέρος δεύτερο)

Το πρώτο μέρος είναι εδώ. Τα καλοκαίρια διαδεχόταν το ένα το άλλο και είχα πλέον για τα καλά "μετακομίσει" στην αυλή του Γυμνασίου για παιχνίδι. Επικρατέστερο όλων ήταν το ποδόσφαιρο, στο οποίο όμως δεν ήμουν αρκετά καλός. Λόγω ύψους (και ανύπαρκτης τεχνικής με τη μπάλα στα πόδια) έπαιζα τερματοφύλακας και τα αντανακλαστικά μου με βοηθούσαν αν μη … Συνεχίστε να διαβάζετε το Η Ελένη (Μέρος δεύτερο).

Η Ελένη (Μέρος πρώτο)

Στο συνοικισμό που μεγάλωσα, τα μικρά παιδιά παίζαμε στο δρόμο και τα μεγάλα (γυμνάσιο και πάνω) στην αυλή του νεόδμητου Γυμνασίου του συνοικισμού. Δεν ξέρω πως είχε επικρατήσει αυτός ο κανόνας, αλλά σπάνια παραβιαζόταν. Το καλοκαίρι που η οικογένεια της Ελένης μετακόμισε στη γειτονιά, ήμουν στο μεταίχμιο μεταξύ μικρών και μεγάλων παιδιών. Μέχρι τότε, κανένα … Συνεχίστε να διαβάζετε το Η Ελένη (Μέρος πρώτο).

Γράφοντας

Το μεγαλύτερο ίσως κώλυμα που έχω όταν ξεκινάω να γράψω κάτι είναι η έκθεση. Κρυψίνους εκ φύσεως, φοβάμαι μήπως μοιραστώ πολλά (αν και πάντα προσπαθώ να αλλάζω τα πραγματικά περιστατικά με κάποιο τρόπο). Αυτή είναι μια κατάρα όταν γράφεις βιωματικές, περιγραφικές αφηγήσεις. Όταν γράφεις συμβολικά, ο κόσμος που πλάθεις είναι ανύπαρκτος. Είναι ένα μάτριξ. Μπορείς να αφεθείς … Συνεχίστε να διαβάζετε το Γράφοντας.

Μούι μπιεν – Μέρος δεύτερο

  Το πρώτο μέρος είναι εδώ. Με τον καιρό, τα Ισπανικά άρχισαν να με κερδίζουν, όχι όμως τόσο όσο ο κώλος της Φανής. Κατ' ακρίβεια ούτε στο ελάχιστο. Δε θυμάμαι ποτέ μάλιστα τη Φανή να φοράει ολόκληρο βρακί. Πάντα ήταν στρίνγκ ή παρτό. Θα αναρωτιέστε φυσικά από που το ήξερα. Μα ήταν προφανές εφόσον πάντα … Συνεχίστε να διαβάζετε το Μούι μπιεν – Μέρος δεύτερο.

Παντόφλες με κάλτσες

Τον τελευταίο καιρό συλλαμβάνω τον εαυτό μου να συγκινείται πολύ περισσότερο από ό,τι στο παρελθόν. Προχθές το απόγευμα μπήκε στο τρένο ένα ψηλό, ισχνό παιδί γύρω στα 23. Φορούσε ένα μαύρο αθλητικό μπουφάν και λερωμένες φόρμες. Αντί για παπούτσια φορούσε παντόφλες και κάλτσες (ακόμα και το καλοκαίρι στο Λονδίνο έχει κρύο). Προχώρησε στη μέση του βαγονιού … Συνεχίστε να διαβάζετε το Παντόφλες με κάλτσες.

Μούι μπιέν – Μέρος πρώτο

Oύτε που θυμάμαι τι επιχείρημα είχε χρησιμοποιήσει ο μαλάκας ο Ντόρη για να με πείσει να γραφτούμε Ισπανικά. Λες και δεν είχα άλλα προβλήματα στο κεφάλι μου. Δεύτερο έτος, με αρκετά χρωστούμενα από το πρώτο και το περιβόητο τρίτο έτος της Νομικής να πλησιάζει απειλητικά. Εγώ το είχα ξεκαθαρίσει πως αν μάθαινα κάποια τρίτη γλώσσα … Συνεχίστε να διαβάζετε το Μούι μπιέν – Μέρος πρώτο.