Μούι μπιεν – Μέρος δεύτερο

 

Το πρώτο μέρος είναι εδώ.

Με τον καιρό, τα Ισπανικά άρχισαν να με κερδίζουν, όχι όμως τόσο όσο ο κώλος της Φανής. Κατ’ ακρίβεια ούτε στο ελάχιστο. Δε θυμάμαι ποτέ μάλιστα τη Φανή να φοράει ολόκληρο βρακί. Πάντα ήταν στρίνγκ ή παρτό. Θα αναρωτιέστε φυσικά από που το ήξερα. Μα ήταν προφανές εφόσον πάντα το βρακί της προεξείχε του τζην της από πίσω. Αγαπημένες δε στιγμές της τάξης ήταν όταν σηκώνονταν και όταν κάθονταν στο βαμμένο με λαδί λαδομπογιά κάθισμα του θρανίου όπου κανείς μπορούσε να παρατηρήσει με μεγαλοπρέπεια τα ζουμερά οπίσθια μόνο εν μέρη εναγκαλισμένα από τη φθηνής ποιότητας και μικρού μεγέθους λίκρα.

Οι έξοδοι με τα παιδιά των Ισπανικών συνεχιζόταν και είχε γίνει σχεδόν παράδοση να συνοδεύω τη Φανή σπίτι στο τέλος της βραδιάς. Η επίσημη δικαιολογία ήταν ότι «ήταν στο δρόμο μου» όμως και οι δύο ξέραμε ότι αυτό δεν ήταν αλήθεια (τουλάχιστον όχι απόλυτη). Η Φανή έμενε στην Κατσιμίδη ενώ εγώ έμενα στην Άνω Τούμπα. Οπότε με το που την άφηνα σπίτι είχα ένα γεμάτο σαρανταπεντάλεπτο περπατήματος για να φτάσω σπίτι. Σε κάθε περίπτωση όμως ήμουν χωρίς αμφιβολία αυτός που έμενε πιο κοντά οπότε για λόγους αν μη τι άλλο ανδρικής αβροφροσύνης όφειλα να επωμισθώ αυτό το «βάρος».

Εκείνο το βράδυ γυρνούσαμε από κρασιά στο μπιτ μπαζάρ και περπατήσαμε όλο το δρόμο από Αγγελάκη οπού και κατεβήκαμε από το 32 να αφήσουμε τον Ντόρη, μέχρι το σπίτι της. Σε όλη τη Στρατού συζητούσαμε για το πώς ήθελε και αυτή να πάει στο διπλωματικό σώμα και ονειρευόταν να διοριστεί σε μιά από τις χώρες της Λατινικής Αμερικής, για το πώς η νυχού της δεν την ικανοποιούσε και σκεφτόταν να την αλλάξει, για το πόσο την δυσκόλευε η Πολιτική Δικονομία και πόση απέχθεια έτρεφε προς το Φορολογικό Δίκαιο (και ποιος δεν έτρεφε εξάλλου;).

Με την ώρα τα θέματα γινόταν πιο προσωπικά. Άρχισε να μου μιλάει για την αδερφή της και για την ανταγωνιστική σχέση που είχαν που βέβαια δεν προερχόταν από την πλευρά της. Το πώς η αδερφή της ήθελε να περάσει Νομική επειδή και εκείνη είχε περάσει. Για το πώς ο Γιώργος (η σχέση της) τα είχε για ένα πολύ μικρό διάστημα με την αδερφή της και τώρα δε μιλιέται μαζί της γιατί νομίζει ότι της έφαγε τον άντρα ενώ είναι ένα μόμολο δεκαεννιά ετών και πρέπει να μάθει να σέβεται τους μεγαλύτερους (η Φανή ήταν μόλις 21).

Ήταν προφανές πως αν δεν είχε πιει η Φανή δε θα έκανε αυτή την κουβέντα μαζί μου. Η αλήθεια είναι πως και εγώ ένιωθα κάπως άβολα κατά την διάρκεια της συζήτησης και προσπαθούσα να εκτρέψω το θέμα με κάποια αστεία χωρίς ωστόσο η τακτική μου να έχει αποτέλεσμα. Η Φανή είχε αφεθεί σε ένα είδους παραλήρημα εις βάρος της αδερφής της, που αφορούσε στον τρόπο που ντύνονταν, στις παρέες της (πολλές από τις οποίες ήταν κοινές με τις δικές μου) και στα ενδιαφέροντά της κατακρίνοντας σχεδόν όλες τις επιλογές της. Έπειτα ένιωσε την ανάγκη να μου καταστήσει σαφές ότι οι γονείς της πάντα πρόσεχαν την αδερφή της περισσότερο και της έκανα τα χατίρια για να μην νιώθει μειονεκτικά και πώς όλη αυτή η κόντρα υποδαυλιζόταν από την μητέρα τους η οποία εξάλλου ποδηγετούσε και τον πατέρα τους που ήταν δυστυχισμένος δίπλα της.

Από την αμηχανία μου σε όλο αυτό το ξέσπασμα της Φανής επικεντρώθηκα στον να παρατηρώ τον τρόπο εκφοράς των συμφώνων της και την παλινδρομική κίνηση του στήθους της μέσα στο ημιδιάφανο μαύρο σουτιέν της που φαινόταν ξεκάθαρα μέσα από το λευκό μπλουζάκι της. Ήταν μια σχετικά κρύα νύχτα του Απριλίου και αυτό έκανε τις ρώγες της Φανής να διακρίνονται επιθετικά κατά την παλινδρομική κίνηση που έκανε με το βάδισμά της. Είχε τα μαλλιά μαζεμένα πίσω, κάτι που ομολογουμένως δεν βοηθούσε την κατάσταση με την μύτη της, και φορούσε ένα σακίδιο πλάτης το οποίο χοροπηδούσε πάνω στον ζουμερό κώλο της με κάθε βηματισμό.

Η νύχτα είχε μια ασυνήθιστη για τη Θεσσαλονίκη ξηρότητα και οι μυρωδιές της Άνοιξης διαχεόταν στους δρόμους της πόλης. Όταν φτάσαμε κάτω από το σπίτι της, η Φανή εντελώς αυθόρμητα πρότεινε να φάμε μια κρέπα σε μια κρεπερί που διανυκτέρευε ακριβώς κάτω από το σπίτι της. Αν και δεν ένιωθα ιδιαίτερα πεινασμένος, δεν έβρισκα λόγο να αρνηθώ το αίτημα αυτό της συνοδού μου (εξάλλου όλη η νύχτα μας ανήκε) οπότε μπήκαμε μέσα.

Δεν άργησε να φανεί ότι όλοι στο μαγαζί ήξεραν τη Φανή αφού την χαιρέτησαν με το που μπήκαμε. Αυτή παρήγγειλε μια κρέπα με νουτέλα και τριμμένο μπισκότο και πήρα και εγώ μια ίδια. Καθίσαμε και τρώγαμε τις κρέπες σε ένα κόκκινο σταντ διαφημιστικό της κόκα κόλα. Η Φανή, έτρωγε την κρέπα της ιδιαίτερα αδέξια και είχε πασαλειφτεί με νουτέλα δεξιά και αριστερά από τα χείλη της. Όχι πολύ αφότου είχαμε καθίσει, μας πλησίασε ένας νεαρός που είχε έρθει στο μαγαζί μετά από μας και φάνηκε να γνωρίζει τη Φανή. Αμέσως φιλήθηκαν σταυρωτά και ο τύπος την αγκάλιασε από τη μέση και την κρατούσε έτσι για όση ώρα μιλούσαν.

Από ό,τι φάνηκε ήταν ένας παλιός της συμμαθητής που είχε να δει καιρό. Συζητούσαν για το Λύκειο και τους συμμαθητές τους και άλλα θέματα στα οποία δεν μπορούσα να συμμετέχω οπότε περιορίστηκα στο να τρώω αδιάφορα την κρέπα μου και να τους κοιτάζω. Ο τύπος ήταν ψηλότερος της Φανής και μελαχρινός με πολύ σμιχτά μαύρα φρύδια και πυκνά γένια. Η φωνή του ήταν γελοιωδώς λεπτή και περίεργη.

Μετά από κανένα τέταρτο συζήτησης, η Φανή μας πρότεινε να ανεβούμε σπίτι της για ένα ποτό. Κάπως εκνευρισμένος από αυτή την απροσδόκητη εξέλιξη αρνήθηκα ευγενικά, μη κρύβοντας ταυτόχρονα την δυσαρέσκειά μου κάτι που δε φάνηκε ωστόσο να απασχολεί τη Φανή, και σηκώθηκα να φύγω για Άνω Τούμπα. Δεν είμαι σίγουρος αν ο φίλος της τελικά ανέβηκε πάνω ή όχι γιατί νομίζω δεν ήταν μόνος του στο μαγαζί. Δε μπορώ να πω ότι με ενδιέφερε κιόλας.

Ανεβαίνοντας τη Λαμπράκη τα κίτρινα φώτα του δρόμου έπαιζαν με τα φύλλα των θάμνων του Λοιμωδών. Ο αέρας μύριζε πλέον ξεκάθαρα Άνοιξη. Ο βηματισμός μου ήταν ταχύς και ρυθμικός. Έφτασα στο σπίτι μετά από περίπου σαράντα λεπτά. Η ώρα θα πρέπει να ήταν 2:30. Έκανα ένα ντουζ και έπεσα στο κρεβάτι. Η Άννα φαινόταν να κοιμάται, όμως με το που ξάπλωσα γύρισε και με καβάλησε. Ήταν γυμνή. Άπλωσα το χέρι μου στο λαιμό της, την πέταξα ξανά στο κρεβάτι και την γύρισα ανάποδα. Η νύχτα είχε πάρει μια ανεπάντεχη τροπή.

[Συνεχίζεται]

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s