Πρόσκληση σε Τσάι (ή «Η μέρα που καρπάζωσα τον διαρρήκτη μου»)

 

*Κανένας διαρρήκτης δεν κακοποιήθηκε κατά το γράψιμο αυτής της ανάρτησης*

teaΣε γυρνάω στο 2001. Είναι Ιανουάριος και είμαστε στη Θεσσαλονίκη. Προ κρίσης. Eν μέσω της ευδαιμονίας των πρώτων ριάλιτι. Είμαστε στην Τούμπα για την ακρίβεια. Στο πρώτο φοιτητικό μου σπίτι. Ανώγειο. Είναι βράδυ Κυριακής μετά τα Φώτα και έχω γυρίσει για να διαβάσω για την επικείμενη εξεταστική. Ενώ έχω πέσει για ύπνο για το βράδυ και ήδη βρίσκομαι στη ζάλη των πρώτων σταδίων του REM νομίζω ότι ακούω γλυκούς ήχους καμπανών στα αυτιά μου. Ω! Τι ευλογία! Οι ήχοι επιμένουν και η συνείδησή μου κάπως αρχίζει να ανακτά τον έλεγχο. Δεν είναι καμπάνες. Είναι σίγουρα ο αέρας που χτυπά στα κάγκελα!

Μισό λεπτάκι εδώ. Σε γυρίζω άλλους 6 μήνες πριν. Είμαστε με τον πατέρα μου στο μπαλκόνι του σπιτιού και συζητάμε με τον ιδιοκτήτη ένα εξαντηλητικά ζεστό απόγευμα του Ιούλη. Η υγρασία κάνει την αναπνοή πολύ δύσκολη. Είμαστε λίγο πριν νοικιάσουμε το διαμέρισμα.

«Χμ.. Όμως είναι αρκετά χαμηλό. Και εδώ» του λέει ο πατέρας μου δείχνοντας την ανατολική πλευρά του μπαλκονιού «κάποιος θα μπορούσε κάλλιστα να ανέβει στα κάγκελα της εισόδου να κρεμαστεί, και να σκαρφαλώσει στο μπαλκόνι».

«Έλα Χριστέ και Παναγία» σταυροκοπιέται ο ιδιοκτήτης.

«Και αν σκαρφαλώσει, το παράθυρο του μπάνιου είναι όχι μόνο αρκετά μεγάλο για να μπει μέσα αλλά δεν έχει και παντζούρι οπότε μπορεί εύκολα να σπάσει το τζάμι».

«Αν είναι ποτέ δυνατόν. Τι παλαβομάρες είναι αυτές» μουρμουρίζει ο ιδιοκτήτης.

«Ιδανικά, θα έμπαινε μια σιδεριά εδώ, ώστε να κόψει την πρόσβαση»

«30 χρόνια νοικιάζω το σπίτι, κανείς δε μου το είπε ποτέ αυτό΄!».

Επιστροφή στ ο παγωμένο κυριακάτικο βράδυ μετά τα Φώτα. Ο ήχος συνεχίζεται και πλέον λέω καλό θα ήταν να σηκωθώ να δω τι γίνεται. Σηκώνομαι όρθιος. Το κρύο είναι τσουχτερό έξω από τη θαλπωρή των σκεπασμάτων. Ξυπνάω πλέον για τα καλά. Βγαίνω από το δωμάτιο, περνάω το σαλόνι και κατευθύνομαι προς το μπάνιο.

Δύο δευτερόλεπτα μετά, βλέπω ένα σξούρο μπλε σκούφο να περνάει έξω από το παράθυρο. Δε μπορεί. Ο σκούφος θα ανήκει σε κάποιο κεφάλι. Και το κεφάλι αυτό σε κάποιο άτομο. Κάποιος είχε ανέβει στο μπαλκόνι!

Σχεδόν αυτόματα, ανοίγω το παράθυρο και αρχίζω να του φωνάζω χτυπώντας το παράθυρο. Ήταν προφανές ότι δε περίμενε ποτέ ότι κάτι τέτοιο θα μπορούσε να συμβεί. Εντελώς σαστισμένος γυρνάει και κοιτάει λίγο προς το δρόμο (προφανώς στο συνεργό του) και μετά αρχίζει να τρέχει για να πηδήξει άρον άρον από το μπαλκόνι.

Έτσι όπως τρέχει, χτυπάει με το μετωπό του κατά λάθος στο χέρι μου που ανοιγοκλείνει το παράθυρο. Ένα παχύ «σσσλααάπ» ακούγεται δυνατά. Δεν έβγαλε όμως «κιχ» και τρέχει και πηδάει άγαρμπα από το μπαλκόνι. Με το που προσγειώνεται ακούγεται ένα υπόκωφο «κρραακ». Πάλι τσιμουδιά. Με το που σηκώθηκε, χάθηκε κουτσαίνοντας βιαστικά στο δρόμο. Δεν το ήξερα τότε αλλά θα ήταν η τελευταία φορά που τον έβλεπα.

Γυρνάω μέσα στο σπίτι και παίρνω τον Μ. «Ρε μαλάκα, μόλις έδιωξα ένα διαρρήκτη». «Μμμμμ». Κοιμόταν. Δεν υπήρχε νόημα να συνεχίσω τη συζήτηση. Κλείνω καλά το παράθυρο, ακουμπάω ένα ποτήρι πάνω του και πηγαίνω στο σαλόνι. Πέρασα το υπόλοιπο της νύχτας βλέποντας στο mute Cheaters στο «Μακεδονία» ενώ πεταγόμουν πάνω σε κάθε ήχο που ακουγόταν.

Με το που πήγε 8 πήρα έξαλλος τον σπιτονοικοκύρη τηλέφωνο. Από τη συζήτηση θυμάμαι ότι φώναζα πολύ. Εν ολίγοις του είπα ότι θα φύγω άμεσα αν δε βάλει σιδεριά. Έδειχνε συγκαταβατικός.

Υπό την επήρεια σοκ του φώναζα (σχεδόν αναιδώς θα έλεγα τώρα) ότι του το είχαμε επισημάνει ρωτώντας τον τι περίμενε να γίνει για να πάρει κάποια μέτρα ασφάλειας.

Κάπου μέσα στο ξέσπασμά μου μάλιστα του είχα πει «Και το παράθυρο του μπάνιου είναι βλακωδώς μεγάλο. Να μη μιλήσω για τα κάγκελα στην είσοδο κάτω από το μπαλκόνι που είναι αχρείαστα ψηλά. Είναι σα να στέλνουμε στους διαρρήκτες πρόσκληση σε τσάι». Κάπου εκεί, αντιλαμβανόμενος το γελοίο της διατύπωσης μου, ήταν πλέον αδύνατο να συνεχίσω να του φωνάζω.

ΥΓ. Βρείτε (ιδανικά χωρίς τη βοήθεια του Γκουγκλ) από που μου ήρθε να πω στον ιδιοκτήτη το «πρόσκληση σε τσάι» και κερδίστε. Τον αιώνιο θαυμασμό μου στη γνώση αναφορών 80s.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s