Επαγγελματικός Προσανατολισμός

Ένα ίσως από τα μεγάλα μου λάθη ήταν το ότι επέλεξα στην B’ Λυκείου Θεωρητική κατεύθυνση. Δεν έχω ακόμα καταλάβει καλά το λόγο. Τα μαθηματικά ήταν πάντα ένα από τα αγαπημένα μου μαθήματα, ενώ σιχαινόμουν την «παπαγαλία». Η Ιστορία βέβαια με ενδιέφερε πάντα. Το ίδιο και η Φιλοσοφία και η Λογοτεχνία. Σίγουρα με άφηναν αδιάφορο τα Λατινικά. Από τα Αρχαία μου άρεσε το άγνωστο κείμενο, το συντακτικό και γενικότερα ο,τιδήποτε είχε κάποια διανοητική πρόκληση μεγαλύτερη του να μάθεις τον αόριστο β’ ανωμάλων ρημάτων (σε εκείνο το μισητό κίτρινο εγχειρίδιο – που μετά έγινε ο καλύτερός μου φίλος).

Οι άλλες επιλογές ήταν η Τεχνολογική και η Θετική. Η Τεχνολογική ήταν ίσως η πιο εύκολη (αν σκάμπαζες από μαθηματικά) ενώ η Θετική ίσως η πιο δύσκολη. Το πρόβλημα που ίσως θα αντιμετώπιζα αν πήγαινα Θετική θα ήταν ότι θα έπρεπε με κάποιο τρόπο να μάθω Φυσική. Το λέω με πόνο ακόμα και τώρα ότι δυστυχώς δεν κατάλαβα ποτέ την Φυσική που μας διδάσκαν στο σχολείο. Τότε δε, την απεχθανόμουν.

Δεν ξέρω τι μπορεί να έφταιγε αλλά με καθησυχάζει η σκέψη ότι μπορεί να έφταιγαν τα βιβλία και οι καθηγητές. Έκτοτε η Φυσική με συναρπάζει και ειδικά η Αστροφυσική. Όμως δεν έχω ποτέ κάτσει να διαβάσω σοβαρά.

Τελοσπάντων να μην τα πολυλογώ, αν κατάφερνα να ξεπεράσω το σκόπελο της Φυσικής (την Χημεία την θεωρούσα τα Λατινικά της Θετικής αφού υποθέτω θα είχε πολλή παπαγαλία και η Βιολογία μου άρεσε πάρα πολύ) θα μπορούσα ενδεχομένως να περάσω στη μόνη ίσως σχολή που τότε με ενδιέφερε από την Θετική. Την Ιατρική. Ίσως λοιπόν αυτός ο φόβος μου για τη Φυσική με έκανε να στραφώ στην Θεωρητική, μια κατεύθυνση που αν κατάφερνα να στρωθώ στη γραμματική των Αρχαίων (που ούτως η άλλως έπιανε νομίζω μόνο δύο μονάδες από τις είκοσι) και ελλείψει κάποιας ατυχίας θα μπορούσα να περάσω όπου ήθελα από τα αντίστοιχα πεδία. Μια άλλη σημαντική παράμετρος ήταν ότι τα Μαθηματικά πάντα ενέχουν και κάποιο παράγοντα τύχης μέσα. Αν σου βγει η άσκηση τότε παίρνεις όλες τι μονάδες. Αν όμως κάτι πάει στραβά, κινδυνεύεις να τα χάσεις όλα και μετά να πέσει και άλλο η ψυχολογία σου και να πάρουν όλα τον κατήφορο.

Η Β’ Λυκείου ξεκίνησε και μέχρι τότε ποτέ δεν είχα ασχοληθεί σοβαρά με την γραμματική των Αρχαίων και έπρεπε έτσι να καλύψω τα μεγάλα κενά. Η Φιλοσοφία ήταν το αγαπημένο μου μάθημα ίσως μαζί με την Λογοτεχνία. Τα Λατινικά μου φαινόταν απλά όμως έπρεπε επίσης να ξοδέψεις χρόνο για την γραμματική και απομνημονεύοντας τις μεταφράσεις των κειμένων. Το συντακτικό ήταν ίσως το πιο διασκεδαστικό τους μέρος.

Η χρονιά πέρασε με αρκετό διάβασμα και οι Πανελλήνιες έφτασαν (τότε δίναμε και στη Β’ Λυκείου εννιά μαθήματα αν θυμάμαι καλά). Το αποτέλεσμα ήταν ένας μικρός όλεθρος (δεδομένων των προσδοκιών μου). Σε μαθήματα που θεωρούσε παραδοσιακά ως δικά μου κατάφερα να αποτύχω παταγωδώς. Αν θυμάμαι καλά Φιλοσοφία είχα πάρει 15 (έχοντας 20άρια στα τετράμηνα), Αρχαία Γενικής 16, Λατινικά 15. Από την άλλη, στα μαθήματα Θετικής φύσης (αλλά γενικής κατεύθυνσης) τα είχα πάει καλύτερα (Μαθηματικά 19, Γεωμετρία 20) όμως αυτά δεν είχαν αυξημένο συντελεστή και έτσι τα μόρια μου έπεφταν.

Σύνολο είχα βγάλει γύρω στα 16.900 μόρια που ήταν μεν ένας μέτριος βαθμός αντικειμενικά όμως για τις προσδοκίες μου και τις επιδόσεις μου μέχρι τότε ήταν ένας μικρός όλεθρος. Τότε βέβαια και η χρονιά είχε τύχει να είναι πολύ δύσκολη σαν θέματα και επιδόσεις. Θυμάμαι στην Ιστορία Γενικής υπήρχε ποσοστό κάτω από τη βάση 75% (!!!). Κάτι τέτοιο ήταν πρωτόγνωρο για τα τότε δεδομένα. Στην Ιστορία Γενικής μάλιστα θυμάμαι είχα πάρει (με έναν επεισοδιακό τρόπο) το μεγαλύτερο βαθμό του Νομού (όπως μου είχε πει ο υποδιευθυντής). Ο πρώτος εξεταστής μου είχε βάλει 98/100. Θυμάμαι πως υπήρχαν ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής που έπιαναν 2/100 από τις οποίες μια είχα κάνει επιβεβαιωμένα λάθος (είχε κάτι να κάνει με τον Χαρίλαο Τρικούπη αν θυμάμαι καλά) και μου είχε κόψει μόνο αυτές τις μονάδες. Ο δεύτερος όμως εξεταστής μου είχε βάλει 68/100! Αφού υπήρχε τόσο μεγάλη απόκλιση μεταξύ των δύο το γραπτό πήγε και σε τρίτο εξεταστή (όταν υπήρχε μεγαλύτερη διαφορά από 20 μονάδες από τις 100 πήγαινε και σε τρίτο) που μου είχε βάλει 100 (παραγνωρίζοντας το λάθος της πολλαπλής επιλογής). Το αποτέλεσμα ήταν ο μέσος όρος μεταξύ του πρώτου και του τρίτου, ήτοι 99/100.

Μετά από αυτό το μίνι παραλήρημα κομπασμού θα σας αφήσω και θα συνεχίσω με την Γ’ Λυκείου στο β’ μέρος. Στέυ τιουντ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s