Δύο χιλιάδες πέντε

Να το πάλι. Κάποια δευτερόλεπτα αβεβαιότητας. Σαν να αιωρείσαι στο κενό. Ή μάλλον καλύτερα σα να προσπαθείς να ισορροπήσεις πάνω σε μια ράβδο. Στην αρχή το παίζεις αδιάφορος. Μετά από ένα δευτερόλεπτο αρχίζεις να αμφιβάλεις αν θα πάρει πάλι μπροστά. Στο δεύτερο έχεις σηκωθεί όρθιος σε πανικό. Μετά παίρνει μπροστά συνήθως. Ακόμα τουλάχιστον. Αυτό το … Συνεχίστε να διαβάζετε Δύο χιλιάδες πέντε.

Advertisements

Έκτη Δημοτικού (Γ’ Μέρος)

Τα προηγούμενα δύο μέρη είναι εδώ και εδώ. Ο Ευαγγέλου μπήκε μέσα και προχώρησε προς την έδρα. Άπλωσε τα χέρια του σε ένα κατάλογο με τα ονόματά μας και άρχισε να μας φωνάζει έναν έναν. Όταν ακούγαμε το ονοματεπώνυμό μας έπρεπε να σηκώνουμε το χέρι. Τότε ο Ευαγγέλου μας κοιτούσε υποτιμητικά από πάνω μέχρι κάτω και … Συνεχίστε να διαβάζετε Έκτη Δημοτικού (Γ’ Μέρος).

Έκτη Δημοτικού (Β’ Μέρος)

Το πρώτο μέρος βρίσκεται εδώ. Η μέρα που όλοι φοβόμασταν είχε έρθει. Η πρώτη μέρα της Ε' Δημοτικού. Πλέον, η τύχη μας για τα επόμενα δύο χρόνια θα είχε αφεθεί αποκλειστικά στα χέρια του Ευαγγέλου. Αφού μαζευτήκαμε στο προαύλιο και είπαμε την καθιερωμένη προσευχή, χωριστήκαμε σε τάξεις ώστε να μας μοιράσουν τα νέα βιβλία της χρονιάς. Αφού τα πήραμε, … Συνεχίστε να διαβάζετε Έκτη Δημοτικού (Β’ Μέρος).

Έκτη Δημοτικού (Α’ μέρος)

Αφορμή για τη σημερινή ανάρτηση υπήρξε αυτό εδώ το κείμενο. Η σκέψη ωστόσο υπήρχε εδώ και αρκετό καιρό· γύριζε στο μυαλό μου μέχρι που ζαλίστηκε και βγήκε κάπως έτσι. Οι αναμνήσεις μου από τον Παιδικό Σταθμό είναι πολύ πιο έντονες από αυτές των πρώτων τάξεων του Δημοτικού. Ο Παιδικός, βρισκόταν σε ένα αλσύλλιο έξω από την πόλη … Συνεχίστε να διαβάζετε Έκτη Δημοτικού (Α’ μέρος).

Το πρώτο τσιγάρο (και αυτά που ακολούθησαν)

Διάβασα πρόσφατα εδώ για την εμπειρία του πρώτου τσιγάρου του γράφοντος (και κατ' επέκταση του αποτσίγαρού του) και θυμήθηκα (ή μάλλον καλύτερα προσπάθησα να θυμηθώ) το δικό μου πρώτο τσιγάρο. Σαν φυσικό επακόλουθο μου ήρθαν στο μυαλό και κάποια από αυτά που ακολούθησαν. Για να είμαι απολύτως δίκαιος με την ιστορία θα πρέπει να αναφέρω … Συνεχίστε να διαβάζετε Το πρώτο τσιγάρο (και αυτά που ακολούθησαν).

Γαριδάκια Ζούγκλα

Αν ερχόταν ξανά το καλοκαίρι, θα ερχόμουν πάλι με το τρένο από Λάρισα με τη μαμά και μετά με το περίεργο γκρι SEAT ταξί με τα μαύρα δερμάτινα καθίσματα στο χωριό. Θα μας περίμενες πάλι με την ποδιά σου στην αυλή και θα μας έφερνες βανίλια υποβρύχιο. Μετά θα καθόσουν και θα έπινες με τη μαμά ελληνικό καφέ. Θα σε … Συνεχίστε να διαβάζετε Γαριδάκια Ζούγκλα.

Πρόσκληση σε Τσάι (ή «Η μέρα που καρπάζωσα τον διαρρήκτη μου»)

  *Κανένας διαρρήκτης δεν κακοποιήθηκε κατά το γράψιμο αυτής της ανάρτησης* Σε γυρνάω στο 2001. Είναι Ιανουάριος και είμαστε στη Θεσσαλονίκη. Προ κρίσης. Eν μέσω της ευδαιμονίας των πρώτων ριάλιτι. Είμαστε στην Τούμπα για την ακρίβεια. Στο πρώτο φοιτητικό μου σπίτι. Ανώγειο. Είναι βράδυ Κυριακής μετά τα Φώτα και έχω γυρίσει για να διαβάσω για … Συνεχίστε να διαβάζετε Πρόσκληση σε Τσάι (ή «Η μέρα που καρπάζωσα τον διαρρήκτη μου»).