Έντεκα

-Τι κάνεις; - Σκατά, σαν κοτέτσι είναι εδώ. -Να το σκεφτόσουν αυτό πιο νωρίς. -Όχι σαν κοτέτσι δηλαδή, τώρα είμαι έξω. Έξω στο σαλόνι δηλαδή γιατί έχουμε προαυλισμό οπότε σε αφήνουν δύο ώρες στο σαλόνι. Μετά σε βάζουν πίσω στην αποθήκη που την έχουν μετατρέψει σε κελιά. Στο ένα είμαι εγώ και στο άλλο κάποιος … Συνεχίστε να διαβάζετε το Έντεκα.

Προειδοποίηση

Σήμερα διάβασα αυτό. Και ένας κόμπος ανέβαινε σιγά σιγά στο λαιμό. Δενόταν με επιμέλεια και τεχνική. Καλά. Σε έναν κόμπο στιβαρό και άλυτο. Και, μετά, τα γράμματα στην οθόνη άρχισαν να θολώνουν. Να γίνονται πιο υγρά. Κάθε εικόνα ήταν μια γροθιά στο στομάχι. Η μία πάνω από την άλλη. Και ξανά και ξανά. Χωρίς να … Συνεχίστε να διαβάζετε το Προειδοποίηση.

Ο χρόνος και το τηλέφωνο

Σήμερα μια συνάδελφος έκλεισε απότομα το τηλέφωνο στη μητέρα της. Της είπε ότι πνίγεται στη δουλειά, ότι δεν έχει χρόνο και ότι θα την έπαιρνε αυτή, αλλά η μητέρα της επέμενε να μιλήσει (φάνηκε σαν να ήθελε να της πει κάτι στα γρήγορα) και η συνάδελφος της μίλησε απότομα και το έκλεισε. Στο δρόμο για … Συνεχίστε να διαβάζετε το Ο χρόνος και το τηλέφωνο.

Ασθενής μνήμη

Τις προάλλες βρέθηκα μετά από καιρό σε μια εκκλησία, αν και άθεος από τα δεκαεννιά μου χρόνια. Ο λόγος ιδιαίτερα επουσιώδης. Δίνω κάποιες εξετάσεις. Σημαντικές μεν, εξετάσεις δε. Ήταν κάτι που έκανα μετά από παραίνεση του αφεντικού μου (που πιστεύει πολύ) πριν περάσω το πρώτο μέρος των εξετάσεων και είπα να το ξανακάνω και για … Συνεχίστε να διαβάζετε το Ασθενής μνήμη.