Δεκαεπτά

Αυτή την ανάρτηση την είχα γράψει κάπου στον Οκτώβριο του '17. Έκτοτε έμεινε, για άγνωστο λόγο, στο συρτάρι αλλά νομίζω πως θα βρει κάπου τη θέση της έστω και ετεροχρονισμένα μέσα στο '18. Εξάλλου ο χρόνος είναι συνεχής και αδιάλειπτος (ή τουλάχιστον έτσι φαίνεται να συμβαίνει). Ευτυχές το νέον έτος λοιπόν! Αν και λίγο νωρίς … Συνεχίστε να διαβάζετε Δεκαεπτά.

Advertisements

Μια Κυριακή πρωί

Πρέπει να ήταν πριν τέσσερα χρόνια. Στην Λεμεσό. Ίσως τέλη Νοεμβρίου. Τότε που δεν έχει ούτε ζέστη, ούτε κρύο. Ο καιρός είναι όπως έπρεπε να είναι. Ξύπνησα ανάλαφρα. Είχα κοιμηθεί μετά από καιρό πολύ καλά. Λίγες ώρες, αλλά αποδοτικές. Σα να έφυγε απο πάνω μου η κούραση ετών, πολλών ετών. Είχα γίνει πάλι παιδάκι. Έτσι … Συνεχίστε να διαβάζετε Μια Κυριακή πρωί.

Μετανάστευση στην Κύπρο

Γνωρίζω ότι υπάρχουν ήδη πολλά άρθρα στο ίντερνετ που μιλούν γι αυτό το θέμα (σε κάποια από τα οποία είχα ανατρέξει και εγώ πριν φύγω Κύπρο), οπότε θα προσπαθήσω καλύψω κάποια εντελώς πρακτικά ζητήματα που μπορεί να απασχολούν κάποιον που θέλει να μεταναστεύσει στην Κύπρο. Γράφοντας αυτή την ανάρτηση διαπίστωσα ότι είναι αδύνατο να καλύψει … Συνεχίστε να διαβάζετε Μετανάστευση στην Κύπρο.

Οι γάτες της γειτονιάς μου

Οι γάτες της γειτονιάς μου κάθονται σε ξεφτισμένες από τον ήλιο κόκκινες, σιδερένιες, κυκλικές σκάλες. Τους αρέσει να κάθονται σε σκάλες με πολλούς επιθετικούς προσδιορισμούς. Συνήθως είναι αγενείς και καθόλου ομιλητικές. Το μεγαλύτερο δε διάστημα της μέρας κοιμούνται, ενώ μπορεί να τους πάρει ο ύπνος κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης. Είναι ασπρόμαυρες, ενώ περισσότερες από … Συνεχίστε να διαβάζετε Οι γάτες της γειτονιάς μου.