Τετάρτη απόγευμα

Προσπαθώ σχεδόν κάθε απόγευμα να πηγαίνω τον Χ. στην παιδική χαρά. Όχι απαραίτητα επειδή νιώθω τύψεις που λείπω την περισσότερη μέρα. Αλλά ίσως και γι αυτό. Υποσυνείδητα. Χθες βρήκα την ευκαιρία και κάθισα στο πεζούλι όσο είχε πάρει ένα ξυλαράκι και έκανε ότι ζωγραφίζει στο χώμα. Για μια στιγμή χάθηκα στις σκέψεις μου. Συνήλθα όταν ο … Συνεχίστε να διαβάζετε Τετάρτη απόγευμα.

Advertisements

Βόλτα με τη μαμά

Πάνε κάποιες μέρες που αλλοιώθηκε η επιθυμία μου η ανάγκη μου να γράψω. Ατόνησε, σχεδόν έσβησε. Ο Φεβρουάριος ήταν ένας άσχημος, επιθετικός μήνας, γεμάτος ασφυκτικά από άγχος που έφερε αϋπνίες, που έφεραν κόπωση που έφερε ασθένειες. Ένιωσα για ακόμη μια φορά αποπροσανατολισμένος. Χαμένος. Απογοητευμένος. Μετά πάλι, για ασήμαντες αφορμές, ενθουσιασμένος. Πάντα όμως αντιφατικός. Χωρίς ιδιαίτερο λόγο μου ήρθε … Συνεχίστε να διαβάζετε Βόλτα με τη μαμά.

Η δύναμη του Χ.

Το βράδυ της Παρασκευής δε μπόρεσα να κοιμηθώ πάνω από τρεις ώρες. Κάτι αντίστοιχο μου συνέβη και μέσα στην εβδομάδα. Δεν ήταν η πρώτη φορά που ήμουν μακριά από τον Χ., όμως ήταν η πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό. Το Σάββατο σηκώθηκα στις 6 το πρωί. Επτά ώρες μετά είχα φτάσει σπίτι. Ο Χ. καθόταν στην κουζίνα και … Συνεχίστε να διαβάζετε Η δύναμη του Χ..

Δυστοκία

Ο Φεβρουάριος μπήκε κάπως αγχωμένα. Με πολλά στο μυαλό και δυστυχώς λίγα και δύσκολα στην πράξη. Το απότοκο αυτής της κατάστασης φάνηκε ίσως και στις αναρτήσεις του μήνα μέχρι τώρα (ή για να ακριβολογούμε στην έλλειψή τους). Χθες ήταν ακόμα μια δύσκολη ημέρα. Αυτές που οι Άγγλοι λένε μεγάλες. Long day. Που υποθέτω βασίζεται στην αρχή … Συνεχίστε να διαβάζετε Δυστοκία.