Αντίο

Τον Χρήστο Γραμματίδη δεν τον ήξερα προσωπικά, όμως είχα την αίσθηση ότι τον ήξερα. Η ηλεκτρονική γνωριμία μας ξεκίνησε κάπως έτσι: ήταν ο πρώτος καιρός που είχα επιστρέψει από Αγγλία και το ελληνικό τουίτερ ήταν ακόμα αναπτυσσόμενο και σε κάθε περίπτωση πολύ πιο "χιπ" από το facebook το οποίο είχε ήδη γίνει κάπως παρωχημένο. Ο Χρήστος διατηρούσε έναν … Συνεχίστε να διαβάζετε Αντίο.

Advertisements

Τετάρτη απόγευμα

Προσπαθώ σχεδόν κάθε απόγευμα να πηγαίνω τον Χ. στην παιδική χαρά. Όχι απαραίτητα επειδή νιώθω τύψεις που λείπω την περισσότερη μέρα. Αλλά ίσως και γι αυτό. Υποσυνείδητα. Χθες βρήκα την ευκαιρία και κάθισα στο πεζούλι όσο είχε πάρει ένα ξυλαράκι και έκανε ότι ζωγραφίζει στο χώμα. Για μια στιγμή χάθηκα στις σκέψεις μου. Συνήλθα όταν ο … Συνεχίστε να διαβάζετε Τετάρτη απόγευμα.

Δύο χιλιάδες πέντε

Να το πάλι. Κάποια δευτερόλεπτα αβεβαιότητας. Σαν να αιωρείσαι στο κενό. Ή μάλλον καλύτερα σα να προσπαθείς να ισορροπήσεις πάνω σε μια ράβδο. Στην αρχή το παίζεις αδιάφορος. Μετά από ένα δευτερόλεπτο αρχίζεις να αμφιβάλεις αν θα πάρει πάλι μπροστά. Στο δεύτερο έχεις σηκωθεί όρθιος σε πανικό. Μετά παίρνει μπροστά συνήθως. Ακόμα τουλάχιστον. Αυτό το … Συνεχίστε να διαβάζετε Δύο χιλιάδες πέντε.

Μπλε μικρές σακούλες

Σήμερα αποχαιρέτησα τον Β. Φεύγει σε ένα μήνα αλλά δε θα τον δω ξανά μέχρι τότε. Μιλήσαμε μόνο λίγο για τη νέα ζωή, θα έλεγα σχεδόν τυπικά. Η συζήτηση μετά συνεχίστηκε σαν να μην έφευγε, σα να συνέχιζε να είναι δίπλα, κοντά με ένα τηλέφωνο. Εκεί. Συνειδητοποίησα ότι η εποχή έχει καταφέρει να αποφορτίσει την κατάσταση. … Συνεχίστε να διαβάζετε Μπλε μικρές σακούλες.

Μια Κυριακή πρωί

Πρέπει να ήταν πριν τέσσερα χρόνια. Στην Λεμεσό. Ίσως τέλη Νοεμβρίου. Τότε που δεν έχει ούτε ζέστη, ούτε κρύο. Ο καιρός είναι όπως έπρεπε να είναι. Ξύπνησα ανάλαφρα. Είχα κοιμηθεί μετά από καιρό πολύ καλά. Λίγες ώρες, αλλά αποδοτικές. Σα να έφυγε απο πάνω μου η κούραση ετών, πολλών ετών. Είχα γίνει πάλι παιδάκι. Έτσι … Συνεχίστε να διαβάζετε Μια Κυριακή πρωί.

Έκτη Δημοτικού (Γ’ Μέρος)

Τα προηγούμενα δύο μέρη είναι εδώ και εδώ. Ο Ευαγγέλου μπήκε μέσα και προχώρησε προς την έδρα. Άπλωσε τα χέρια του σε ένα κατάλογο με τα ονόματά μας και άρχισε να μας φωνάζει έναν έναν. Όταν ακούγαμε το ονοματεπώνυμό μας έπρεπε να σηκώνουμε το χέρι. Τότε ο Ευαγγέλου μας κοιτούσε υποτιμητικά από πάνω μέχρι κάτω και … Συνεχίστε να διαβάζετε Έκτη Δημοτικού (Γ’ Μέρος).

Έκτη Δημοτικού (Β’ Μέρος)

Το πρώτο μέρος βρίσκεται εδώ. Η μέρα που όλοι φοβόμασταν είχε έρθει. Η πρώτη μέρα της Ε' Δημοτικού. Πλέον, η τύχη μας για τα επόμενα δύο χρόνια θα είχε αφεθεί αποκλειστικά στα χέρια του Ευαγγέλου. Αφού μαζευτήκαμε στο προαύλιο και είπαμε την καθιερωμένη προσευχή, χωριστήκαμε σε τάξεις ώστε να μας μοιράσουν τα νέα βιβλία της χρονιάς. Αφού τα πήραμε, … Συνεχίστε να διαβάζετε Έκτη Δημοτικού (Β’ Μέρος).